Print it yourself: Business Cards
Πάντα ήθελα να αποκτήσω ωραίες καρτούλες με το όνομά μου επάνω με όμορφα στρογγυλά Web2.0 γράμματα (ναι ήμουν πάντα λίγο πιο μπροστά από την ηλικία μου 
). Πάντα όμως με εμπόδιζε ο βασικός παράγοντας κόστος. Και να που εν έτει 2008 είμαι ακόμα χωρίς κάρτες για μοίρασμα, ενώ ποτέ δε χρειαζόμουν τόσο πολύ πελάτες για να ξεκινήσω τη δικιά μου δουλειά.
Εν τέλει το σκέφτηκα καλά καλά και αποφάσισα πως είναι τραγικό πως όλον αυτό τον καιρό δεν δοκίμασα το desktop publishing, ενώ είχα σχεδιάσει και παλιότερα κάρτες στο Photoshop. 15 λεπτά και μπόλικες δοκιμές γραμματοσειρών και brushes αργότερα το αποτέλεσμα ήταν αυτό:
Όχι και άσχημα για 15' δουλειά...
Εννοείται πως η κανονική μακέτα συμπεριλαμβάνει το τηλέφωνό μου και όχι μουντζούρα… Και σας ρωτάω… ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΜΑΚΕΤΟ?!?!?! Ωραία μέχρι εδώ. Τώρα το μόνο που λείπει είναι η εκτύπωση σε καλής ποιότητας ματ χαρτονάκι για να βγάλουμε γούστα. Εδώ έχουμε όμως το εξής θέμα: Πως θα τυπώσουμε πολλές κάρτες σε μια σελίδα;
Υπάρχει πάντα η λύση του να δημιουργήσουμε ένα νέο Photoshop document σε Α4 και να copy-pasteάρουμε πάνω του όσες κάρτες χωράνε. Και μετά χρίτσι-χρίτσι με το ψαλιδάκι. Υπάρχει και η έξυπνη λύση όμως! 
Με λίγο ψάξιμο και 3 clicks στο Synaptic, εγκαταστάθηκε στο σύστημά μου το πρόγραμμα glabel, το οποίο έχει προαποθηκευμένα εκατοντάδες πρότυπα για “μοντέλα” εξειδικευμένου χαρτιού της αγοράς για ετικέτες, κάρτες, επιστολόχαρτα και ό,τι άλλο μπορούμε να φανταστούμε. Το τρέχω λοιπόν, επιλέγω ένα τυχαίο A4 template κάποιας εταιρίας για business cards και δημιουργώ ένα νέο image object, στο οποίο επιλέγω σαν source το αρχείο που έφτιαξα. Ιδού το αποτέλεσμα:
Το περιβάλλον του glabel
Πολύ καλά και μέχρι εδώ. Το resize της εικόνας έγινε αυτόματα (δεν είχα υπολογίσει εξ αρχής τις διαστάσεις τέλεια αν και θα έπρεπε) και όλα δείχνουν σωστά. Βασικό μειονέκτημα του glabel όμως είναι το ότι δεν δέχεται ελληνικά στο text tool, αλλά δε με πολυνοιάζει διότι το κείμενο σχεδιάστηκε στο Photoshop μαζί με την υπόλοιπη κάρτα. Τέλος πατάω και ένα print preview και βλέπω πως θα είναι η κάρτα μου στο χαρτί:
Desktop publishing madness
Αυτά είναι. Για να μην τα πολυλογώ, δεν άντεξα και τύπωσα τη σελίδα δοκιμαστικά σε απλό Α4 χαρτί με τον HP inkjet εκτυπωτή μου. Και, γαμώ το κέρατό μου, κατάλαβα πως ήμουν βλάκας που τόσον καιρό βαριόμουν. Ιδού:
Τυπωμένες κάρτες και τρίχα στο μπούτι
Εντάξει, το μαύρο θα μπορούσε να ήταν και πιο μαύρο, αλλά το νόημα το πιάσατε (εδώ ζορίστηκα λίγο να σβήσω τα τηλέφωνα με το Gimp και το clitmouse).
Να γιατί το λένε και clitmouse 
Τα σχόλια είναι περιττά. Είναι αυτονόητο το πως το desktop publishing είναι ένα παντοδύναμο εργαλείο στα χέρια επαγγελματιών και ερασιτεχνών σχεδόν οποιουδήποτε χώρου. Χωρίς πολύ κόπο και με τη βοήθεια ενός καλού εκτυπωτή και καλού χαρτιού, τα αποτελέσματα μπορούν να είναι πανέμορφα και επαγγελματικότατα. Και στην τελική, μπορείτε να πάτε σε ένα φωτοτυπάδικο με καλές τιμές και να σας τυπώσει καμμιά 20αριά σελίδες. 10 κάρτες η σελίδα επί 20 σελίδες κάνει 200 κάρτες για αρχή. Pas mal.
Μπορείτε να δοκιμάσετε και εσείς το desktop publishing εύκολα για οποιαδήποτε χρήση. Μόλις αποκτήσω laser εκτυπωτή, θα γράψω ένα άρθρο για σωστή εκτύπωση eBooks. Και είναι αυτονόητο πως όποιος θέλει βοήθεια με τη σχεδίαση της κάρτας του μπορεί να ζητήσει ελεύθερα.
Αυτά τα ολίγα για τη στιγμή. Μήπως κάποιοι sapioi φίλοι πήραν ιδέα; Τι το έχουμε το blog ρε παιδιά, ας πουλήσουμε και λίγη μούρη!
Να είστε καλά και να θυμάστε: If you want something done FREE, do it yourself!
Υποβολή απάντησης